هر یک از ما فرشته ای هستیم با یک بال وتنها زمانی می توانیم به پرواز درآییم وبه اوج برسیم که ازطریق ارتباط مؤثر با دیگران صاحب دو بال شویم

در دنیای لجام گسیخته كنونی، كه مادیات همه چیز را تحت الشعاع قرار داده است، عواطف، احساسات و بشردوستی و نوع پرستی می رود كه به فراموشی سپرده شود. در دنیایی كه فقر و تنگدستی، جنگ و خونریزی، فساد و تباهی هر روز رو به افزایش است؛ چیزی جز پشتوانه معنوی، مثبت اندیشی، جز تغییر و تحول درونی نمی تواند بشر را از این همه نابسامانی و از هم گسیختگی و از هم پاشیدگی های روانی نجات دهد.اما سؤال اینجاست كه مثبت اندیشی مقوله روان شناختی است یا جامعه شناختی؟ آیا ویژگی های فردی موجب شاخص ها و معیارهای مثبت نگری است یا این كه فضا و شرایط اجتماعی است كه ما را به مثبت نگری رهنمون می كند؟ در این مقاله سعی شده است هم رویكرد روانشناختی و هم رویكرد جامعه شناختی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد

در دنیای لجام گسیخته كنونی، كه مادیات همه چیز را تحت الشعاع قرار داده است، عواطف، احساسات و بشردوستی و نوع پرستی می رود كه به فراموشی سپرده شود. در دنیایی كه فقر و تنگدستی، جنگ و خونریزی، فساد و تباهی هر روز رو به افزایش است؛ چیزی جز پشتوانه معنوی، مثبت اندیشی، جز تغییر و تحول درونی نمی تواند بشر را از این همه نابسامانی و از هم گسیختگی و از هم پاشیدگی های روانی نجات دهد.اما سؤال اینجاست كه مثبت اندیشی مقوله روان شناختی است یا جامعه شناختی؟ آیا ویژگی های فردی موجب شاخص ها و معیارهای مثبت نگری است یا این كه فضا و شرایط اجتماعی است كه ما را به مثبت نگری رهنمون می كند؟ در این مقاله سعی شده است هم رویكرد روانشناختی و هم رویكرد جامعه شناختی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد